زلیخای جوان نقش من بود، اما…
اوایل پخش سریال یوسف پیامبر(ع)، حضور لیلا بلوکات زیاد به چشم نمیآمد، اما از زمانی که «آخناتون» در این سریال به قدرت رسید، بلوکات در نقش همسر او توانست، پررنگ ظاهر شود، خیلی از شما شاید به خاطر نوع گریم «لیلا بلوکات» او را به یاد نیاورید، اما جالب است بدانید که وی در فیلم سینمایی ابراهیم خلیلا… و البته اخراجیهای ۱ و همچنین اخراجیهای ۲ که قرار است در نوروز ۸۸ اکران شود، ایفای نقش کرده بود، ضمن اینکه از او چند فیلم و سریال هم هنوز در نوبت پخش قرار دارد فیلمهای تلویزیونی از جمله: «نفر سوم»، ماه از روی سکو، زمین، زمستان ۵۰، من و شیطان. وی اخیرا همان طور که گفته شد بازی در کار جدید «مسعود دهنمکی» با نام اخراجیهای ۲ را به پایان رسانده است. حکایت او در سریال یوسف(ع) که در نقش «نفرتیتی» بازی کرده، هم در نوع خود جالب است، یعنی ابتدا قرار بود در نقشی دیگر ظاهر شود سپس این نقش به او سپرده شد که در ادامه گفتگو خواهید خواند.
اما حکایت اینگونه بود؛ چهار سال پیش که کار شروع شد، با من تماس گرفتند و از بین ۱۵۰۰ نفری که برای نقش «زلیخا» آمده بودند و تست دادند، من انتخاب شدم.خوانندگان ما دوست دارند بدانند که شما چه سالی و در کجا به دنیا آمدید؟
برای دانلود کلیک کنید
برچسب ها: جوان, جوانان خیر, جوانه پویا, جوانه گندم, نقشه ایران, نقشه تهران, نقشه جهان, نقشه مترو تهران
قسمت اول گفتوگو با «پری صابری» از نظرتان گذشت.
آخرین قسمت این گفتوگو را مرور میکنیم.
تئاترهای پس از انقلاب شما نتیجه بهره وریتان از فنون و اشکال ایرانی نمایش است. پس به نوعی سودای «تئاتر ملی» در سر دارند. چقدر از همصنفهای متقدمتان تأثیر پذیرفتهاید؟ مثلاً نمایشنوشتی چون «ناهید را بستای» یا «رستم و سهراب» سرودة «ارسلان پوریا» چقدر بر منش نوشتاری شما تأثیر گزارده است؟
کسانی که در جهت تئاتر ملی تلاش کردهاند همیشه مورد احترام من بودهاند. قبل از انقلاب کسانی در زمینه تئاتر ملی فعالیت میکردند و من کارهایشان را دنبال میکردم. کسانی چون نصیریان، جوانمرد، انتظامی، مفید و تمام بچههای گروه هنر ملی، که همواره کارهایشان مورد علاقه و ستایش من بوده است. اما خود من، بیشتر، از فرهنگ ایران تأثیر پذیرفتهام و این فرهنگ است که بیشترین تأثیر را بر من گزارده است. بعد، از ادب ایرانی تأثیر گرفتهام و از فرهنگ نمایشی ایران. از تعزیه و روحوضی. تعزیه برای من پدیده تئاتری بسیار معتبری است. روحوضی برای کارهای کمدی عزیز است و تعزیه جان میدهد برای کارهای تراژیک. تعزیه سوای مضمون ـ که ماهیتی مذهبی دارد و همواره مورد احترام من استـ کاربردی امروزی دارد. شما اگر تئاتر را در سطح جهان دنبال کنید ـ که من دنبال میکنم ـ پی میبرید که تئاتر خیلیخیلی کامل شده است. تئاتر، دیگر، تمام اجزاء مختلف بیان را به خدمت گرفته و با آن کار میکند، موسیقی را، حرکت را، شعر را و دیگر عناصر را … در این بین، تعزیه، شکل کاملی است که همه این اجزاء را در دل خود و از آن خود دارد و یقین بدانید اینها در کنار هم عزیزند. شما نمیتوانید اجزای تعزیه را تجزیه کنید. تعزیه را اگر از موسیقی جدا کنید میمیرد. اگر ایجاز و خلاصهگویی را از آن بگیرید میمیرد و خلاصه هر چیز دیگر … تعزیه برای من نوعی تظاهر به مد روز نیست. من درست زمانی بر این موضوع متمرکز شدم که در تئاتر کارگردانان به نام دنیا، دقت کردهام و از زوایای متعدد ساختار آنها را زیرِ نظرِ بررسی گرفتهام. درست موقعی که تحت تأثیر مستقیم تئاتر غرب بودم. بعد به وضوح دیدم کارگردانی چون «پیتر بروک» فیالمثل به ایران برای دیدن تعزیه میآید. سؤالها یکایک در ذهنم شکفته میشدند و غافل و ناغافل جواب میگرفتند. به یقین زمانی رسیدم که چند تئاتر از بروک در پاریس دیدم. دیدم چگونه کاربردهای مدرن مستقر در تعزیه را به بازی کشیده است. آن هم به شکلی درست. و معلوم بود که خوب فهمیده است. خوب فهمیده است تعزیه با چه تردستی و با چه جسارتی از تمام این ابزاری که دارد چه فایدههایی میبرد. مثلاً در آن دایرهای به مثابه کل جهان است و قدحی آب نشان فرات، یا آینه نشان حجله عروسی قاسم.
